در توصیف شرایط کنونی علوم انسانی در ایران، میتوان گفت اگر این علوم در
شرایط بحرانی نباشند، دست کم در وضعیتی هستند که هویتشان بهطور جدی زیر
سؤال قرار دارد؛ به بیان دیگر پرسشهای اساسی در برابر هویت این دانش و
همچنین مباحثی در باره چگونگی کاربرد آن مطرح می شود.
مفهومشناسی علم دینی
در اینکه دارای علم دینی هستیم، تردیدی وجود ندارد، با این حال لازم است
علم دینی تعریف شود. مقصود از علم دینی علمی است که گزارهها، نظریهها و
قوانین آن همگی برگرفته از متون و منابع دینی باشد، یعنی از متون و منابع
دینی به دست آمده باشد و این نتیجه منطقی گزارهها و آموزههایی است که در
متون دینی وجود دارد. این گزاره و آموزهها در قالب نظریههای علمی صورت
بندی و تدوین میشود که نتیجه آن علمی است که می توان از آن تحت عنوان علم
دینی یاد کرد. این تعریف رایج است و با این تعریف بهطور قطع دارای علم
دینی هستیم. میتوان علومی مانند فقه و کلام و دیگر علومی که بهطور مستقیم
از منابع و متون دینی تغذیه می شوند و گزارههای خود را با این متون مستند
میکنند، علم دینی نامید و ظاهراً در این زمینه، تردیدی وجود ندارد.