کلام رهبر

دسته بندی : دسته‌بندی نشده 

تاریخ : شنبه، ۳ اسفند ۱۳۸۷
: 17 بازدید
۰ دیدگاه
نوشته : مهدی شربی

امام موسی کاظم (علیه السلام) می فرمایند: «بکوشید که اوقات شما چهار قسمت
باشد؛ بخشی را برای مناجات با خدا، بخشی را برای کار و زندگانی و معاش و
قسمتی را برای معاشرت با افراد مورد اعتماد که عیوب شما را به شما می
فهمانند و از صمیم قلب به شما اخلاص می ورزند و قسمتی از وقتتان را نیز
اختصاص دهید به بهره وری از لذتهای حلال» و در پایان حضرت می فرماید: «و
بوسیله این بخش آخر است که بر انجام وظایف آن سه بخش نیز توانا می شوید.»

  (تحف العقول، ص۴۳۳، حکمت ها و مواعظ امام موسی کاظم (علیه السلام))

-> اگر
بخواهیم از سخن گهربار امام معصوم بهره بیشتری ببریم و راهکارهای عملی
مناسبی را برگیریم باید بخشهای چهارگانه گفتار و توصیه امام را تبیین
کنیم. همان طور که بیان شد امام (علیه السلام) اوقات شبانه روزی را به
چهار قسمت تقسیم می کند. یک قسمت مربوط به امور عبادی می شود که تقریبا
مشترک بین همه سطوح سنی نوجوان، جوان، میان سال و پیر می باشد و منظور از
عبادات همان نمازهای یومیه واجب و مستحبات مانند خواندن ادعیه، تلاوت قرآن
و کلا پرداختن به امور معنوی و عبادی است. اما قسمت دوم که امام می فرماید
بخشی از وقت خود را صرف کار و زندگانی و معاش کن، این قسمت در مورد جوانان
دانشجو به معنای همان تحصیل و جدیت در امر دانش افزائی است زیرا بیشتر
دانشجویان در این سنین اولا مجرد هستند ثانیا به کاری غیر از تحصیل مشغول
نیستند. بنابراین معنای این بخش از سخن امام در مورد دانشجو این است که
بخشی از اوقات خود را صرف کار که همان تحصیل باشد کن زیرا شغل دانشجو همان
تحصیل و گذراندن دوره دانشجوئی است. اما قسمت سوم که امام می فرماید قسمتی
از وقت خود را صرف معاشرت با افراد قابل اعتماد کن، بسیار مهم است زیرا در
این سنین (دوره جوانی) نقش دوست و همنشین در زندگی انسان فوق العاده زیاد
است و بیشترین تأثیر پذیری را از دوستان و هم سن و سال های خود دارد.
بنابراین دانشجو باید دوستانی را برای خود برگزیند که اخلاق، رفتار و
افکار آنها موجب پیشرفت و رشد او شود و از انتخاب دوستانی که او را به
بیراهه سوق می دهند و موجب اتلاف وقت و هدر رفتن انرژی او می شوند اجتناب
کند. و قسمت چهارم اینکه امام می فرماید بخشی از وقت خود را صرف لذات حلال
کن و مهمتر اینکه امام می فرماید اگر از این بخش چهارم بهتر استفاده کنید
روی بهره برداری سه بخش دیگر نیز تأثیر می گذارد. طبیعی است که انسان یک
سلسله نیازها دارد که باید این نیازها به موقع تأمین شود و الا نیرو و
توان برای ادامه کار و حرکت به سوی موفقیت امکان پذیر نیست. از جمله این
لذات حلال خواب، استراحت، تفریح، غذا خوردن، … می باشد. بنابراین برنامه
کاری و اوقات شبانه روزی خود را به گونه ای طراحی کنید که خواب به اندازه
کافی و تفریح و ورزش به خوبی در آن لحاظ شده باشد. به غذا و وعده های غذا،
سالم بودن و مغذی بودن آن و حلال بودن آن اهمیت بدهید. اگر کسی این سخن
گهربار امام (علیه السلام) را سرلوحه زندگی خود قرار دهد، بطور قطع به همه
امور زندگی خود می تواند بپردازد و از اوقات شبانه روزی خود و همچنین
امکاناتی که در اختیار دارد اعم از امکانات مادی و معنوی بیشترین بهره را
می تواند ببرد و به سر منزل مقصود که همان قرب و رضوان الهی است دست یابد .

منبع : درگاه پاسخگویی به مسایل دینی http://www.porsojoo.com/fa/node/71375

دسته بندی : دسته‌بندی نشده 

تاریخ : یکشنبه، ۲۷ بهمن ۱۳۸۷
: 44 بازدید
۱ دیدگاه
نوشته : مهدی شربی

دسته بندی : دسته‌بندی نشده 

تاریخ : پنجشنبه، ۲۴ بهمن ۱۳۸۷
: 10 بازدید
۰ دیدگاه
نوشته : مهدی شربی

کنار علقمه غوغا به پا شد

ابالفظل رشید من فدا شد

شنیدم که عمو درگیر گشته

میان سینه ام بلوا به پا شد

پدر جانم بگو سقا بیاید

به خیمه کس دگر آبی نخواهد

شنیدم یک خبر از سوی میدان

علم افتاده از دست علمدار

عمود آهنین فرقش شکسته

عمود خیمه ها دیگر شکسته

به چشمش تیر اعدایش نشسته

دل اهل حرم در خون نشسته

نوای ای اخا ادرک اخایت

تمام جان من را برده از تن

ببین از داغ تو پشتم شکسته

غم تو بر دل و جانم نشسته

علمدار رشید لشگر من

تو بودی تکیه گاه خواهر من

” خداوندا علمدارم نیامد

یگانه یاور و یارم نیامد “

http://f1group.ir/images2/mashk1.png

دسته بندی : دسته‌بندی نشده 

تاریخ : چهارشنبه، ۱۶ بهمن ۱۳۸۷
: 6 بازدید
۱ دیدگاه
نوشته : مهدی شربی

عناوین مورد مطالبه و اهتمام دولت‌ها چیزهایى است که در عرف جهانى هم براى پیشرفت یک کشور مطرح است؛ مثل دانش، فناورى، توسعه، برنامه‌هاى پنج‌ساله، سرمایه‌گذارى خارجى، تنش‌زدایى. حرف‌هایى که ما در این سال‌ها بر زبان آورده‌ایم و همه هم گفته‌اند؛ یعنى مخصوص بخشى از مجموعه‌ى نظام نیست؛ از رهبرى تا دولت‌ها و مسؤولان، این‌ها را مکرر بیان کرده‌اند؛ این نشان‌دهنده‌ى این است که نظام جمهورى اسلامى در قالب این سرفصل‌ها به سمت توسعه پیش مى‌رود. این پیشرفت‌ها طبعاً براى طراحان و سیاستگذاران و راهبردسازانِ سیاست‌هاى بین‌المللى و جهانى و استعمارى تا حدودى امیدزاست. آن‌ها فکر مى‌کنند که نظام جمهورى اسلامى هم بالاخره در همان خط توسعه‌ى متعارف و معمولِ مطرح و طراحى شده‌ى از سوى خود آن‌ها وارد شده. مثلاً وقتى مسأله‌ى تجارت جهانى و ورود به بازارهاى جهانى مطرح مى‌شود، این امید در آن‌ها به‌وجود مى‌آید که شاید بناست نظام اسلامى هم بتدریج در نظام بین‌المللىِ مادى حل شود؛ که اگر چنین اتفاقى بیفتد، همه‌ى محاسباتش در اختیار آن‌هاست…