من با خداى خود عهد کردم که از بدىِ افرادى که مکلف به اغماض آن نیستم، هرگز چشم‌پوشى نکنم. من با خداى خود پیمان بسته‌ام که رضاى او را بر رضاى مردم و دوستان، مقدم دارم؛ اگر تمام جهان علیه من قیام کنند، دست از حق و حقیقت برنمى‌دارم‌…
من کار به تاریخ و آنچه اتفاق مى‌افتد ندارم؛ من تنها باید به وظیفه‌ی شرعى خود عمل کنم…
من بعد از خدا، با مردمِ خوب و شریف و نجیب، پیمان بسته‌ام که واقعیات را در موقع مناسبش با آنها در میان گذارم. تاریخ اسلام، پُر است از خیانتِ بزرگانش به اسلام؛ سعى کنند تحت تأثیرِ دروغ‌هاى دیکته شده که این روزها رادیوهاى بیگانه آن را با شوق و شور و شعف پخش مى‌کنند، نگردند. از خدا مى‌خواهم که به پدر پیرِ مردمِ عزیز ایران صبر و تحمل عطا فرماید، و او را بخشیده و از این دنیا ببرد، تا طعم تلخِ خیانتِ دوستان را بیش از این نچشد.
ما همه راضى هستیم به رضایتِ او؛ از خود که چیزى نداریم، هر چه هست، اوست‌.

صحیفه‌ی امام، ج‌۲۱، ص: ۳۳۲

امیر مومنان حضرت علی (علیه السلام) فرمودند :

ناسپاسی مردم، تو را از کار نیکو باز ندارد
زیرا هستند کسانی، بی‌آنکه از تو سودی برند، تو را می‌ستایند
چه بسا ستایش اندکِ آنان برای تو سودمندتر از ناسپاسیِ ناسپاسان باشد

حکمت ۲۰۴ نهج‌البلاغه